ومن
دیروز
نگرانِ رها شدن برگهای سوخته ئ تابستانی خیابان
نگران از شنیدنِ نابهنگام صدای خش خش شان زیر پای رهگذران
وامروز
صدای پاشیدن اب از میان چرخهای ماشین بر سرو روی دیوارِگریان
و زنی که کودکش را زیر چادر پنهان کرده ، می دود از ترس باران
صدای گرفتهء ناظم مدرسهء همسایه مان
صدای هیاهوی انان
شورِ زندگی است که می دود خندان
وفردا
این تویی که پیش کش میکنی مارا به مهر مهربان
این تویی که هستی در دیروز و امروز و فردا
ای مهربان مهربانان
خاک باران خورده راه زیادی را می رود برای بیدار کردن زنی در بستربیماری.
زنی که گرما تا مغز استخوانش را سوزانده و ترکها ی استخوانش بر تن عریان باران ندیده اش نقش مرگ را ترسیم کرده است.
اینبار هم دیر برخاستم
بدنبال ردپایش این سو ان سو میدوم
اشک شوق درختان می تازد بر گیسوانم
بارانی میکندفرق موهایم
میچکد تا پیش چشمانم
اشک میشودمی درد لبانم
باز می گردد بر منم
برمنِ بارانی ام
Excerpt:thanks GOD the rain back again
فِیسبوک مانند میلیون ها سایت دیگر، در "آزادترین کشور ِ دنیا" فلفل شده است. یه صفحه ای در هست اونجا که ملت نوستالژی های کوتاهی می نویسن بنام: «شما یادتون نمی آد» که خوندنشون خیلی جالبه. 
تو بیا کز اول شب در صبح باز باشد به کجا رود کبوتر که اسیر باز باشد ز محبتت نخواهم که نظر کنم به رویت که محب صادق آنست که پاکباز باشد به کرشمه عنایت نگهی به سوی ما کن که دعای دردمندان ز سر نیاز باشد سخنی که نیست طاقت که ز خویشتن بپوشم به کدام دوست گویم که محل راز باشد چه نماز باشد آن را که تو در خیال باشی تو صنم نمیگذاری که مرا نماز باشد نه چنین حساب کردم چو تو دوست میگرفتم که ثنا و حمد گوییم و جفا و ناز باشد دگرش چو بازبینی غم دل مگوی سعدی که شب وصال کوتاه و سخن دراز باشد قدمی که برگرفتی به وفا و عهد یاران اگر از بلا بترسی قدم مجاز باشد |
Excerpt: Saadi's poem.
